Dyrektywa rady ue

Dyrektywa ATEX w polskim systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Kieruje się do wyrobów danych do służby w powierzchniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić ostre wymagania zabierające się nie ale do bezpieczeństwa lecz oraz do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W sprawę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a ponadto połączone z obecnym każde procedury oceny w decydującej mierze zależne są z stanu zagrożenia środowiska, w jakim określone wyposażenie będzie działało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi robić dany produkt, aby mógł stanowić zwracany w okolicach zagrożonych wybuchem. Jednak o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo duże ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Stanowi ich dwie. W podstawowej części znajdują się urządzenia, które przypisuje się w podziemiach kopalni także na przestrzeniach, jakie mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa wiąże się do urządzeń, które korzysta się w niezwykłych miejscach, a jakie mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla całych urządzeń pracujących w powierzchniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Ale bardziej istotne wymagania można z łatwością odnaleźć w częściach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia zbliżone do czynności w powierzchniach zagrożonych wybuchem winnym być oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki winien stanowić widoczny, widoczny, mocny i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm ochrony lub samo zaopatrzenia w końcu zapewnienia zgody z obecnymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.