Metoda elementow skonczonych

Słowo robiące karierę, nieodmiennie pozostające na ustach wszystkich. Nie tylko na ustach. Przyciski na klawiaturze komputera wytarte są w tych miejscach od ciągłego używania. Optymalizacja, bo o niej mowa, jest w dobie powtarzających się kryzysów i walki między korporacjami i wewnątrz nich, słowem najczęściej stosowanym w opracowaniach, wystąpieniach, elaboratach, esejach.

I nic dziwnego. Dzięki optymalizacji na wszystkich poziomach, materialnych i mentalnych można zaoszczędzić lub jak kto woli nie wydatkować pieniędzy i czasu. Nie zawsze w tej kolejności i nie zawsze razem. Jednym z narzędzi dostrajania układów są obliczenia mes. Dzięki technice komputerowej praca inżynierów stała się łatwiejsza w przewidywaniu skutków zmian wprowadzanych w procesie optymalizacji. Sama metoda obliczeń jest sposobem na przybliżenie efektów. MES, czyli metoda elementów skończonych polega na rozwiązywaniu skomplikowanych równań, dzielących dziedzinę na mniejsze części, wyznaczeniu węzłów kluczowych spajających układ logicznie, a następnie wykonaniu właściwych obliczeń tylko dla tych miejsc. Aproksymacja pozwala na oszczędzenie pracy przy obliczeniach w miejscach powtarzalnych. Dzięki metodzie można zaplanować i odchudzić topologię konstruowanych elementów i układów. Zachować ich stabilność i funkcjonalność przy o wiele mniejszych masach detali. Optymalizacja kształtu pozwala zachować wytrzymałość i sztywność planowanych przedmiotów. Zachowując miejsca kluczowe, w których na przykład występują mocowania, można spowodować, że w produkcji seryjnej zaoszczędzimy połowę materiału, nie tracąc na trwałości. Metoda obliczeń przybliżonych jak każde działania obciążona jest niestety pewnym marginesem błędu. Lista możliwych do wystąpienia błędów jest pokaźna, jednak są rozpoznane i inżynierowie potrafią sobie z nimi radzić. Błąd modelowania związany jest z modelami matematycznymi nie zawsze właściwie odwzorowującymi rzeczywistość. Błąd zaokrągleń przenoszony jest przez maszynę obliczeniową z powodu innej, czyli odmiennej od wymaganej w danym wypadku, reprezentacji liczby w układach obliczeniowych procesora.