Strefy zagrozenia na budowie

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to prawo Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do korzystania w okolicach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest znana większość maszyn i urządzeń stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i układów ochronnych przeznaczonych do używania w przestrzeniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Także do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w konkretnych państwach Unii Europejskiej dzieliły się między sobą, co liczyło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród ostatniego początku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i doskonale ułatwiła obieg produktów w Grupie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów gwarantujących znaczny poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do roli w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wpisałam w utrzymanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z zmianie dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa funkcji w mieszkaniach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła wchodzić do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex